Καλως ηρθατε στο offthalmos.

Offthalmos: λογοπαίγνιο από το off και το thalmos ή θαλμός (αθηναϊκό τετράδραχμο), επίσης παραπέμπει και στη λέξη οφθαλμός (μάτι)


Offthalmos a blog with brain, heart and eyes.

Τετάρτη, 3 Απριλίου 2013



Κάθε βράδυ πάω να κοιμηθώ, με την ελπίδα να σε συναντήσω έστω και τυχαία, σε κάποιο ερημικό σοκάκι των ονείρων μου.


Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2012



Παράξενο..... μόλις συνειδητοποίηση ότι τα μπουκάλια δεν αδειάζουν ποτέ ...γιατί από εκεί που το ποτό φεύγει, έρχονται και γεμίζουν το κενό οι αναμνήσεις...

Τρίτη, 26 Ιουνίου 2012



Σ'αγάπησα πριν καν σε γνωρίσω,

Σ'αγάπησα πριν καν σου μιλήσω,

Σ'αγάπησα πριν καν σε ακούσω,

Σ'αγάπησα πριν καν σε δω…

Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2012


Αν η αγάπη είχε όρια και κανόνες, δεν θα άξιζε να αγαπάς.



Τετάρτη, 9 Μαΐου 2012



Μόνο όταν βρεθείς στο τέρμα του κύκλου, καταλαβαίνεις ότι μπροστά σου υπάρχει μια νέα αρχή.

Εύχομαι στον εαυτό μου να ξεκινήσει το νέο κύκλο ζωής δημιουργικά. Η νέα αρχή να φέρει κάτι καινούργιο στο δρόμο μου, κάτι αναπάντεχο, κάτι που θα με παρασύρει μακριά από τη λιμνάζουσα πραγματικότητα και θα με κάνει να νιώσω λίγο πιο ζωντανός. Βίρα τις άγκυρες!!! Βάζω πλώρη για νέα λιμάνια, για νέους τόπους που περιμένουν να ανακαλυφθούν.

Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2012

Ένα σου χαμόγελο αρκεί, για να φωτίσει όλη μου τη μέρα.




Πέμπτη, 1 Σεπτεμβρίου 2011




Λυπάμαι όταν βλέπω πλούσιους ανθρώπους με φτωχά αισθήματα...





Δευτέρα, 23 Μαΐου 2011




Καμία φορά τα επιχειρήματα της καρδιάς ξεπερνάν τα επιχειρήματα της λογικής…

Γιατί η καρδιά αισθάνεται, ενώ η λογική βλέπει…

Γιατί η καρδιά αγαπά, ενώ η λογική υπολογίζει…

Γιατί η λογική σταματά, εκεί που η καρδιά αρχίζει…


Γιατί ήρωας δεν γίνεσαι με την λογική...
 

Πέμπτη, 19 Μαΐου 2011



Η  ζωή είναι ένα ταξίδι…

Στο ταξίδι αυτό υπάρχουν στροφές, ομαλές μα και πιο απότομες…

Στο ταξίδι αυτό υπάρχουν ευθείες, ανηφορικές μα και κατηφορικές…

Για να φτάσεις όμως στον προορισμό σου, πρέπει να ξες να πατάς τόσο το γκάζι όσο και το φρένο…

Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2011


Τι είναι αυτό που μας έλκει στο σκοτάδι;
Γιατί ένας άνθρωπος επιλέγει το λάθος από το σωστό;
Η ιστορία μας έχει δήξει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι διαλέγουν το λάθος δρόμο…
Τι είναι λοιπόν αυτό που μας ωθεί να κάνουμε αυτές τις επιλογές;

Τα παραδείγματα είναι πολλά…

Το τσιγάρο…(ένα απλό μα ταυτοχρόνος και κατατοπιστικό παράδειγμα)

Ποιος δεν ξέρει ότι το τσιγάρο είναι αιτία για τον θάνατο 5 εκατομμυρίων ανθρώπων κάθε χρόνο; (και αυτοί είναι οι θάνατοι μόνο των ενεργητικών καπνιστών)

Ποιος δεν ξέρει ότι το περιβάλλον καταστράφηκε και συνεχίζει να καταστρέφετε από τον τρόπο ζωής που επιλέγουμε να έχουμε;

Θα μπορούσα να γράφω για μέρες και ατέλειωτες σελίδες παραδειγμάτων της ανθρώπινης ροπής προς το κακό…

Αλλά πιστεύω ότι δεν είναι αυτό το νόημα…

Όλοι ξέρουμε τη συμβαίνει όταν προσπαθείς να προχωρήσεις μπροστά, κοιτάζοντας πίσω…

Τετάρτη, 23 Φεβρουαρίου 2011

Le Petit Prince


«Καλημέρα» είπε η αλεπού.
«Καλημέρα» είπε ευγενικά ο μικρός πρίγκιπας, που γύρισε αλλά δεν είδε τίποτα.
«Εδώ είμαι» είπε η φωνή, «κάτω απ' τη μηλιά...»
«Τι είσαι εσύ;» είπε ο μικρός πρίγκιπας. «Είσαι πολύ όμορφη...»
«Είμαι μια αλεπού» είπε η αλεπού.
«Έλα να παίξουμε» της πρότεινε ο μικρός πρίγκιπας. «Είμαι πολύ λυπημένος...»
«Δεν μπορώ να παίξω μαζί σου» είπε η αλεπού. «Δεν είμαι εξημερωμένη».
«Α, συγγνώμη!» έκανε ο μικρός πρίγκιπας.
Μα, αφού το σκέφτηκε, πρόσθεσε:
«Τι θα πει "εξημερωμένη";»
«Δεν είσαι από δω» είπε η αλεπού. «Ψάχνεις για τίποτα;»
«Ψάχνω για τους ανθρώπους» είπε ο μικρός πρίγκιπας. «Τι θα πει "εξημερωμένη";»
«Οι άνθρωποι» είπε η αλεπού «έχουν τουφέκια και κυνηγούν. Φοβερό πράμα. Θρέφουν όμως και κότες. Είναι το μόνο τους καλό. Ψάχνεις για κότες;»
«Όχι» είπε ο μικρός πρίγκιπας. «Ψάχνω για φίλους. Τι θα πει "εξημερωμένη";»
«Είναι κάτι που έχει ξεχαστεί από καιρό» είπε η αλεπού. «Θα πει "να κάνεις δεσμούς"...»
«Να κάνεις δεσμούς;»
«Ασφαλώς» είπε η αλεπού. «Για μένα είσαι ως τώρα μονάχα ένα αγοράκι, ίδιο κι απαράλλαχτο με εκατό χιλιάδες άλλα αγοράκια. Και δε σ' έχω ανάγκη. Ούτε κι εσύ με έχεις ανάγκη. Για σένα δεν είμαι παρά μια αλεπού, ίδια με άλλες εκατό χιλιάδες αλεπούδες. Αν όμως με εξημερώσεις, θα έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλο.
«Θα είσαι για μένα μοναδικός στον κόσμο. Θα είμαι για σένα μοναδική στον κόσμο...»
«Αρχίζω να καταλαβαίνω» είπε ο μικρός πρίγκιπας. «Υπάρχει κάποιο λουλούδι... νομίζω ότι μ' έχει εξημερώσει...»
«Δεν αποκλείεται» είπε η αλεπού. «Βλέπει κανείς σ' αυτή τη Γη τόσα και τόσα...»
«Α, μα δεν είναι στη Γη!» είπε ο μικρός πρίγκιπας.
Η αλεπού φάνηκε να παραξενεύεται:
«Σε άλλον πλανήτη;»
«Ναι».
«Υπάρχουν κυνηγοί στον πλανήτη αυτό;»
«Όχι».
«Ενδιαφέρον αυτό! Κότες;»
«Ούτε».
«Τίποτα δεν είναι τέλειο» αναστέναξε η αλεπού.
Η αλεπού όμως ξανάπιασε την αρχική της σκέψη:
«Η ζωή μου είναι μονότονη. Κυνηγάω κότες, με κυνηγάνε οι άνθρωποι, Όλες οι κότες μοιάζουν κι όλοι οι άνθρωποι μοιάζουν. Κάπως βαριέμαι λοιπόν. Αν όμως μ' εξημερώσεις, η ζωή μου θα λάμψει. Θα αναγνωρίζω έναν ήχο βημάτων αλλιώτικο απ' όλους τους άλλους. Τα βήματα των άλλων με κάνουν και χώνομαι στη γη. Τα δικά σου θα με καλούν έξω απ' τη γη, σαν να 'ναι μουσική. Ύστερα δες! Να, κάτω εκεί, βλέπεις εκείνα τα σπαρμένα χωράφια; Εγώ δεν τρώω ψωμί. Το στάρι δε μου χρειάζεται, Τα στάχυα στα χωράφια δε μου θυμίζουν τίποτα. Κρίμα, ε! Εσύ όμως έχεις χρυσαφένια μαλλιά. Έτσι, θα είναι υπέροχα όταν μ' εξημερώσεις! Το χρυσαφένιο στάρι θα μου θυμίζει εσένα. Και θ' αγαπάω τη βουή του ανέμου μες στα στάχυα».
Η αλεπού σώπασε και κοίταξε κάμποση ώρα το μικρό πρίγκιπα.
«Σε παρακαλώ... εξημέρωσε με!» είπε.
«Θα το 'θελα πολύ» απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, «αλλά δεν έχω πολύ καιρό. Έχω ν' ανακαλύψω φίλους και να μάθω πολλά».
«Δε μαθαίνεις παρά τα πράγματα που εξημερώνεις» είπε η αλεπού. «Οι άνθρωποι δεν έχουν πια καιρό να γνωρίσουν τίποτα. Όλα τα παίρνουν έτοιμα από τα μαγαζιά. Αφού όμως δεν υπάρχουν μαγαζιά που να πουλάνε φίλους, οι άνθρωποι δεν έχουν φίλους. Αν θέλεις ένα φίλο, εξημέρωσε με!»
«Τι πρέπει να κάνω;» είπε ο μικρός πρίγκιπας.
«Πρέπει να έχεις μεγάλη υπομονή» απάντησε η αλεπού. «Θα κάτσεις πρώτα λίγο μακριά μου, έτσι, στο χορτάρι. Θα σε κοιτάω με την άκρη του ματιού και δε θα βγάλεις άχνα. Τα λόγια είναι που δημιουργούν τις παρεξηγήσεις. Κάθε μέρα όμως, θα μπορείς να κάθεσαι και λιγάκι πιο κοντά...»
Την άλλη μέρα ξανάρθε ο μικρός πρίγκιπας.
«Θα ήταν καλύτερα να έρχεσαι πάντα την ίδια ώρα» είπε η αλεπού. «Αν έρχεσαι, ας πούμε, στις τέσσερις το απόγευμα, από τις τρεις θ' αρχίζω να 'μαι ευτυχισμένη. Όσο θα περνά η ώρα, τόσο θα νιώθω ευτυχισμένη. Στις τέσσερις πια, θα πηγαινοέρχομαι και θ' ανησυχώ. Θ'ανακαλύψω την αξία της ευτυχίας! Αν όμως έρχεσαι όποτε να 'ναι, ποτέ δε θα ξέρω πότε ακριβώς να σου 'χω ανοίξει την καρδιά μου... Χρειάζεται τελετουργία».
«Τι θα πει "τελετουργία";» είπε ο μικρός πρίγκιπας.
«Είναι κι αυτό κάτι που έχει ξεχαστεί» είπε η αλεπού. «Είναι αυτό που κάνει τη μια μέρα να διαφέρει από την άλλη, τη μια ώρα από την άλλη. Οι κυνηγοί μου, ας πούμε, έχουν κάποια τελετουργία. Χορεύουν κάθε Πέμπτη με τα κορίτσια του χωριού. Έτσι η Πέμπτη είναι υπέροχη μέρα! Πάω και μια βόλτα ως το αμπέλι. Αν όμως χόρευαν οι κυνηγοί όποτε να 'ναι, όλες οι μέρες θα 'ταν ίδιες, κι εγώ δε θα 'χα ανάπαυλα ούτε στιγμή».
Έτσι ο μικρός πρίγκιπας εξημέρωσε την αλεπού. Και όταν πλησίασε η ώρα που θα έφευγε:
«Αχ!» είπε η αλεπού. «Θα κλάψω».
«Εσύ φταις» είπε ο μικρός πρίγκιπας, «εγώ δεν ήθελα το κακό σου, εσύ όμως ήθελες να σε εξημερώσω...»
«Και βέβαια» είπε η αλεπού.
«Όμως θα κλαις!» είπε ο μικρός πρίγκιπας.
«Και βέβαια» είπε η αλεπού.
«Επομένως δεν κέρδισες τίποτα!»
«Κέρδισα» είπε η αλεπού, «κέρδισα το χρώμα του σταριού!»
Και πρόσθεσε:
«Πήγαινε να ξαναδείς τα τριαντάφυλλα. Θα καταλάβεις ότι το δικό σου είναι μοναδικό στον κόσμο. Όταν ξανάρθεις να με αποχαιρετίσεις θα σου χαρίσω ένα μυστικό».
Ο μικρός πρίγκιπας πήγε να ξαναδεί τα τριαντάφυλλα.
«Δε μοιάζετε καθόλου με το τριαντάφυλλο μου, δεν είστε ακόμα τίποτα» τους είπε. «Κανένας δε σας εξημέρωσε και δεν εξημερώσατε κανέναν. Είστε όπως ήταν η αλεπού μου. Μια αλεπού σαν εκατό χιλιάδες άλλες. Γίναμε όμως φίλοι και τώρα είναι μοναδική στον κόσμο».
Και τα τριαντάφυλλα στενοχωρήθηκαν.
«Είστε όμορφα, μα είστε άδεια» τους είπε ακόμα. «Κανένας δε θα πεθάνει για χάρη σας. Βέβαια, ένας τυχαίος, περαστικός, θα νόμιζε ότι το δικό μου σας μοιάζει, Όμως εκείνο, μόνο του, είναι πολύ πιο σπουδαίο απ' ό,τι είστε όλα μαζί, γιατί εκείνο το πότισα γιατί εκείνο το έβαλα κάτω απ' τη γυάλα γιατί εκείνο το προστάτεψα απ' τον αέρα γιατί για χάρη του σκότωσα τις κάμπιες (εκτός από δυο τρεις που άφησα για να γίνουν πεταλούδες) γιατί εκείνο τ' άκουσα να μου παραπονιέται ή να παινεύεται ή και, καμιά φορά, να σωπαίνει γιατί είναι το τριαντάφυλλο μου».
Και ξαναγύρισε στην αλεπού.
«Αντίο» της είπε...
«Αντίο» είπε η αλεπού. «Άκου το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: Μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά. Η ουσία δε φαίνεται με τα μάτια».
«Η ουσία δε φαίνεται με τα μάτια» επανέλαβε κι ο μικρός πρίγκιπας για να το θυμάται.
«Ο καιρός που αφιέρωσες στο τριαντάφυλλο σου είναι που κάνει το τριαντάφυλλο τόσο σημαντικό».
«Ο καιρός που αφιέρωσα στο τριαντάφυλλο μου...» είπε κι ο μικρός πρίγκιπας για να το θυμάται.
«Οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει αυτή την αλήθεια» είπε η αλεπού. «Εσύ όμως δεν πρέπει να την ξεχάσεις. Θα 'σαι για πάντα υπεύθυνος για κείνα που έχεις εξημερώσει. Είσαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλο σου...»
«Είμαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλο μου...» επανέλαβε ο μικρός πρίγκιπας για να το θυμάται.


Απόσπασμα από το βιβλίο ''Ο μικρός πρίγκιπας'' του 
Antoine de Saint-Exupéry
Κεφάλαιο 21
 

Αν ο καθένας "εξημέρωνε" το καθετί γύρω του, τότε και μόνο τότε θα μπορούσε να δει την μοναδικότητα του κόσμου…

Αν ο καθένας έβλεπε μόνο με την καρδιά, δεν θα υπήρχαν "μύωπες"…

Αν ο καθένας αφηνόταν να "εξημερωθεί", θα έβγαινε μόνο κερδισμένος…

Γιατί αυτή η σχέση είναι αμφίδρομη, για να μπορέσεις να "εξημερώσεις" τον άλλον πρέπει να ανοιχτείς, έτσι ώστε και ο άλλος να μπορέσει να σε "εξημερώσει"!

Πρέπει να δώσεις ένα κομμάτι του εαυτού σου και να πάρεις ένα κομμάτι του άλλου, έτσι ώστε εσύ να συμπληρώνεσαι απ’ αυτόν και αυτός από εσένα…


Πέμπτη, 10 Φεβρουαρίου 2011



Ποιος ορίζει που αρχίζει και που τελειώνει μια χώρα… ;
Ποιος ορίζει την υπηκοότητα του κάθε ανθρώπου… ;
Ποιος ορίζει την αξία του ατόμου… ;

Εγώ ξέρω μόνο ότι…

Ο ήλιος δεν κάνει διακρίσεις.
Η βροχή δεν κάνει διακρίσεις.
Ο αέρας δεν κάνει διακρίσεις.
Η αγάπη δεν κάνει διακρίσεις.
Ο θάνατος δεν κάνει διακρίσεις. 
Η θλίψη δεν κάνει διακρίσεις.
Ο πόνος δεν κάνει διακρίσεις.
Η χαρά δεν κάνει διακρίσεις.

Μόνο ο άνθρωπος κάνει διακρίσεις…


Τα σύνορα υπάρχουν μόνο στην καρδιά και στο μυαλό μας…

Κυριακή, 6 Φεβρουαρίου 2011


Μακάρι να μπορούσα να κάνω όλα εκείνα που θέλω και δεν μπορώ…

Μακάρι να μπορούσα να ταξιδέψω ανέμελα, να καβαλήσω τον άνεμο και να φύγω μακριά… 

Μακάρι να μπορούσα να σκαρφαλώσω στο πιο ψηλό βουνό και από εκεί επάνω να κοιτάξω όλο τον κόσμο που απλώνετε στα πόδια μου… 

Μακάρι να μπορούσα να σκαρφαλώσω στο πιο ψηλό βουνό και από εκεί επάνω να κοιτάξω το απέραντο σύμπαν που ανοίγετε μπροστά μου…. 

Μακάρι να μπορούσα να ανάψω μια φωτιά τόσο μεγάλη που γύρω της θα χωρούσε όλος ο κόσμος, να λέγαμε ιστορίες και να τραγουδούσαμε καλοκαιρινά τραγούδια… 

Μακάρι να μπορούσα να δώσω στον κόσμο, πίσω τα όνειρα του που τόσο βίαια του πήραν… 

Μακάρι να μπορούσα να κάνω τον κάθε άνθρωπο να χαμογελά λίγο παραπάνω… 

Μακάρι να μπορούσα να αλλάξω τον κόσμο όλο… 


Υ.Γ. Γράψτε και εσείς όλες εκείνες τις ευχές που θα κάνατε αν θα βλέπατε ένα πεφταστέρι...

Σάββατο, 15 Ιανουαρίου 2011



Σκηνή ονείρου:


Εσύ….


Στο λυκαυγές της μέρας στάθηκες, κοίταξες και ένα δάκρυ κύλησε στο μάγουλο σου…

Τα μαλλιά σου χόρευαν ανέμελα, στην γλυκιά μελωδία που ψιθύριζε ο αέρας…

Μέσα σε μια στιγμή χάθηκες, σαν να ‘σουνα φιγούρα στα πρωινά τα σύννεφα…



Σκηνή πραγματικότητας :


Εγώ…




Πέμπτη, 13 Ιανουαρίου 2011


Εκεί που τα όνειρα συναντούν την πραγματικότητα, ο χρόνος σταματά και κοιτάζει όλος περιέργεια…

Εκεί που τα όνειρα συναντούν την πραγματικότητα, το γέλιο ενός μωρού ακούγετε αχνά…

Εκεί που τα όνειρα συναντούν την πραγματικότητα, τα μάτια κοιτάζουν θολά, από τα δάκρυα…

Γιατί, εκεί που τα όνειρα συναντούν την πραγματικότητα, τα λόγια είναι περιττά…


Που πήγε ο ρομαντισμός…;

Που πήγε η ειλικρίνεια…;

Που πήγε το φιλότιμο…;

Που πήγε η ανιδιοτελής αγάπη…;

Που πήγε η εμπιστοσύνη…;

Που πήγε η πίστη…;

Που πήγε η συμπόνια…;

Που πήγε το πάθος…;

Που πήγε η ξεγνοιασιά…;

Που πήγε η αξιοπρέπεια…;

Που πήγε ο σεβασμός…;

Που πήγαν τα όνειρα…;.....


.......Καλημέρα!!!





Τρίτη, 4 Ιανουαρίου 2011


Όλοι φαίνονται δυνατοί όταν δεν υπάρχουν πειρασμοί τριγύρω. Πραγματικά δυνατός είναι αυτός που ενώ μπορεί να απλώσει το χέρι και να πιάσει το μήλο, δεν το κάνει ...

Παρασκευή, 24 Δεκεμβρίου 2010


Καλά Χριστούγεννα και καλή Πρωτοχρονιά σε όλους!!!

Είθε ο νέος χρόνος να φέρει σε όλους χαρά, αγάπη και ελπίδα. Κάποιοι λένε ότι τα δύσκολα δεν έχουν έρθει ακόμη, εγώ λέω ότι, όταν φτάσεις στην κορυφή του βουνού μπροστά σου έχεις μόνο κατηφόρα …


Καλή δύναμη και καλή υπομονή!!!

Δευτέρα, 20 Δεκεμβρίου 2010

Λένε πως τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής ......
ας υποθέσουμε ότι η ψυχή σε κάθε άνθρωπο είναι μέσα του....
ένας καθρέφτης για να καθρεφτίσει ένα είδωλο πρέπει να το έχει μπροστά του και σε γωνία 2< χ <179 μοίρες

ακόμη το είδωλο του καθρέφτη είναι εμφανές μόνο μέσα στο πεδίο του καθρέφτη (2< χ <179)

άρα.....
αν τα συνδυάσουμε όλα αυτά μαζί κάποιος τρίτος δεν μπορεί να δει την ψυχή του άλλου κοιτάζοντας τα μάτια του.....
οπότε για να δημιουργήσουμε μια έκφραση στην οποία θέλαμε να πούμε ότι τα μάτια χρησιμεύουν ως μέσο προβολείς της ψυχής θα έπρεπε να λέγαμε .....
τα μάτια είναι η βιτρίνα της ψυχής ..... ή
διάφορα άλλα υλικά τα οποία θα επέτρεπαν σε ένα τρίτο πρόσωπο να δει μέσα από αυτό?
το θέμα είναι ότι υπάρχουν βιτρίνες και ...."βιτρίνες"....






Mεγάλες







Eντυπωσιακές









με 30% έκπτωση











με 50% έκπτωση







ακόμη και με 70%




και όσο πάει θα "μεγαλώνουν" οι εκπτώσεις... για αυτό σας λέω, περιμένετε λίγο ακόμη να ανεβούν κι άλλο και ψωνίζετε αργότερα.

Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010


Όταν κλαις βρέχει, όταν γελάς είναι για μένα καλοκαίρι, μα όταν με κοιτάς, απλά ο χρόνος σταματά.

Δευτέρα, 15 Νοεμβρίου 2010

Όταν έχεις αγάπη, ακόμη και με άσχημες λέξεις δημιουργείς όμορφα συναισθήματα!!!

Σάββατο, 6 Νοεμβρίου 2010


Η αγάπη είναι το φως και εσύ είσαι η βροχή… πόσο πολύ μου αρέσει το ουράνιο τόξο…

Τετάρτη, 3 Νοεμβρίου 2010

Το μυαλό είναι πηγάδι ιδεών, αλλά όπως όλα τα πηγάδια, μπορεί να στερέψει κι αυτό.

Σάββατο, 16 Οκτωβρίου 2010


Το παρελθόν είναι παρελθόν, το παρόν είναι παρόν και το μέλλων είναι … αβέβαιο.

Πέμπτη, 30 Σεπτεμβρίου 2010


Θα υπήρχαν τα θετικά χωρίς τα αρνητικά άραγε;

Τετάρτη, 29 Σεπτεμβρίου 2010




Eppur si muove!!!

by Galileo Galilei

Τετάρτη, 15 Σεπτεμβρίου 2010




Είσαι ότι χειρότερο μου έχει συνβεί... δίπλα σου ο κόσμος όλος είναι ωχρός, ανιαρός και άσημος... ξές κάτι όμως...; Δεν με νοιάζει, γιατί εγώ έχω μάτια μόνο για εσένα.


Παρασκευή, 20 Αυγούστου 2010


Δεν είναι η εποχή σκάρτη αλλά οι άνθρωποι
!!!!

Παρασκευή, 30 Ιουλίου 2010


Όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος θέλει όλο και πιο πολλά γιατί η φαντασία του πλάθει όλο και πιο λίγα...

Τετάρτη, 16 Ιουνίου 2010


Η ηλικία φτιάχτηκε για αυτούς που αδυνατούν να διαβάσουν την πραγματική ηλικία του άλλου στα μάτια του!!! Γιατί αν ψάξεις πολύ προσεκτικά, μέσα στα μάτια είναι όλα όσα πρέπει να ξες για έναν άνθρωπο.

Κυριακή, 13 Ιουνίου 2010


Για να κατακτήσεις μια σύγχρονη γυναίκα πρέπει να έχεις κάτι από αλήτη ,κάτι από ποιητή και κάτι από … χρηματιστή !!! Συγκεκριμένα την αγριάδα ενός αλήτη ,την ευαισθησία ενός ποιητή και το πορτοφόλι ενός χρηματιστή και όχι απαραιτήτως με αυτήν την σειρά!!!

Πέμπτη, 10 Ιουνίου 2010

Γεύση ζωής …πότε αλμυρή και πότε γλυκιά …μα πάντα τόσο διαφορετικιά!!!Μια μικρή δόση ονείρου και πολύ πραγματικότητα… συνθέτουν την γευστική απολυτότητα της κάθε ανθρώπινης ύπαρξης…

Δευτέρα, 10 Μαΐου 2010


Τελικά τι είναι το σύμπαν…; Μήπως είναι τελείες που αν κάποιος τις ενώσει θα δει αυτού που πραγματικά ποθεί…; Μήπως είναι εκατομμύρια μικρές τρύπες στο πάτωμα του παραδείσου…; Μήπως απλός είναι γιγαντιώδες ουράνια σώματα τα οποία εκπέμπουν το φως τους από δισεκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά …; Το μόνο σίγουρο πάντως είναι ότι το σύμπαν είναι η μοναδικότητα καλυμμένη από τον μανδύα της ολότητας…

Πέμπτη, 6 Μαΐου 2010














Τα καπνογόνα σωπάσαν, οι πόλεις αδειάσαν και κλείσαν
ένας βοριάς παγωμένος σαρώνει την έρημη γη
κι αστυνόμοι έρχονται - πάνε, ρωτάνε γιατί
κι εσύ συχάζεις, το δάχτυλο βάζεις να βρεις την πληγή.

Μη με ρωτάς, δεν θυμάμαι
μη με ρωτάς, μη με ρωτάς, μη με ρωτάς
μη με κοιτάς, σε φοβάμαι
μη με κοιτάς, μη με ρωτάς, μη με ρωτάς

Στην πολιτεία βραδιάζει, η στάχτη τις στέγες σκεπάζει
μια μολότοφ σπάει και κόβει στα δύο τη σιγή
περιπολία στους δρόμους και κάποια φωνή που ουρλιάζει
και συ ’συχάζεις, το δάχτυλο βάζεις να βρεις την πληγή.

Μη με ρωτάς, δεν θυμάμαι
μη με ρωτάς, μη με ρωτάς, μη με ρωτάς
μη με κοιτάς, σε φοβάμαι
μη με κοιτάς, μη με ρωτάς, μη με ρωτάς
Δυστυχώς στις μέρες μας ο κόσμος δίνει περισσότερη σημασία στην υποτίμηση του Ευρώ παρά στην υποτίμηση των ανθρωπίνων αξιών!!!